Արձագանք՝ Սիլվա Հարությունյանի «Կաբինետ-ընթերցարան» հոդվածին

Կարդալով Սիլվա Հարությունյանի «Կաբինետ-ընթերցարան» հոդվածը` խոստովանում եմ, որ բերված բոլոր, կամ գրեթե բոլոր տեսակետերը և մեթոդները ընդունում եմ: Անդրադառնամ, սակայն նրան, թե որքանով են այդ մեթոդները կիրառելի կամ կիրառվելու դեպքում` արդյունավետ:

Հոդվածում նշվում էր, որ դպրոցի գրադարանն իդեալական տարբերակ է նրանց համար, ովքեր սիրում են կարդալ: Այնուհետև ասվում էր` բերելով գրադարանը դասարան` մենք դրդում ենք նրանց կարդալու և որ դա նպաստում է կարդալու և նրա միջոցով հասկանալու, կարդացածը վերարտադրելու հմտությունների ու կարողությունների զարգացմանը: Մտքի հետ համաձայն եմ մասամբ. այո, գրադարանը դասարանում իրավիճակը կստիպի շատերին կարդալ, բայց միայն դասի ընթացքում: Իսկ երբ դու քո ստացած գիտելիքը չես զարգացնում, ունեցածն էլ ես մոռանում: Հետևաբար, ուսումնական կաբինետներում անհրաժեշտ պարագաների առկայությունը չի հանդիսանում երաշխիքն այն բանի, որ աշակերտը կստանա բավարար գիտելիք, հմտություն: Աշակերտը նման պայմանների առկայությամբ պետք է ավելի շահագրգռված լինի, քան ուսուցիչը:
Հոդվածում նաև ասվում էր այն մասին, որ դասագիրքը պետք է ընտրվի խմբում ներառված սովորողների գիտելիքների մակարդակին համապատասխան: Տեղյակ լինելով միայն մեր խմբի վիճակից կասեմ, որ այստեղ սովորում են անգլերենի իմացության տարբեր մակարդակներին տիրապետող սովորողներ և այս դեպքում իրագործել միս Հարությունյանի առաջարկը գրեթե անհնար է, քանզի նույն խմբում սովորող մեկ աշակերտի համար գիրքը չափազանց բարդ է, իսկ մյուսի համար` պարզունակության դրսևորում:

Արձագանքեց` Լիլիթ Աղաջանյանը:

Կարծիք ավելացնել

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: