Անրի Թրույայա, Աղոթքը…

-… Մի սրտից դեպի մի ուրիշ սիրտ տանող ամենակարճ ճանապարհը երբեք չի եղել ուղիղ գիծը, այլ բեկյալ գիծը, որի կատարին նստած է Աստված: Բարոյականի մեջ, ինչպես և արդյունաբերության, պետք է բացառել միջնորդությունները:

-Աղոթքը…

-Անկասկած, դա մի դարման է առանձնության համար: Քրիստոնեությունը ստեղծեց թե ՛ հիվանդությունը և թե՛ նրա դարմանը, ինչպես ոչ օրինավոր պայմաններում աշխատող բժիշկ: Ահա մանրէն և ահա դեղը: Բայց մինչ մարէն մեզնից յուրաքանչյուրի մեջ է, դեղը մատչելի է միայն մի քանիսին: Հենց այստեղից էլ առաջ է գալիս ամբողջ դրաման: Պետք է մարդկանց կրկին սովորեցնել հպարտություն, վճռականություն, համարձակություն: <<Այնքան ժամանակ, ինչքան ձեր բարոյականը կախված էր մնում իմ գլխի վերևում, ես շնչում էի ինչպես մեկը, որ խեղդվում է>>,- ասում է Նիցշեն: Մեզ դարձրել են թույլեր, երկչոտներ, մեզ դատապառտել են հավերժական մանկության: Մենք մշտապես կառչած ենք մնացել Տիրոջ փեշերից: Դարեր շարունակ մենք մեծացել ենք քրիստոնեական ծայրահեղ փափկության մեջ: Օ՜դ, օ՜դ է հարկավոր մեզ… <<Ասում են, որ այնտեղ կան երկարատև արյունահեղ կռիվներ…>>

Կարծիք ավելացնել

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: