Архив | Արամ Պաչյան RSS for this section

Արամ Պաչյան, «Խոսք անազնվության»

Երկար ժամանակ փորձում էի խոսքս բանավոր կազմակերպել: Ուզում էի ինքս ինձ վստահություն ներշնչել: Ձեզ հետ շփվելու, մտքերս փոխանցելու ձևեր էի ընտրում: Ոչինչ չհաջողվեց: Ընդհանրապես ոչինչ էլ չի հաջողվում: Բայց անհաջողությունից հետո սկսելը ծիծաղելի խիզախություն է: Չի հաջողվում նաև, որովհետև ճիգ եմ անում ազնվորեն մոտենալ հարցին: Այսպես թե այնպես, ինչ-որ ձևով ես կգտնեմ լեզուն, որը հնարավոր կլինի արտահայտել ու ճանաչելի դարձնել, որովհետև ուզում եմ հետաքրքել` չարաշահելով ձեր լռությունը:

Читать далее…

Հարցազրույց Արամ Պաչյանի հետ

Գրողն ու իր իրականությունը. Արամ Պաչյան

Читать далее…

ԱՐԱՄ ՊԱՉՅԱՆ | Ներսը և դուրսը

Օրերս հայտնի դարձավ, որ ՀՀ նախագահի երիտասարդական մրցանակը շնորհվել է երիտասարդ արձակագիր Արամ Պաչյանին: Դա լավ առիթ էր, որ զրուցեմ “Գրանիշի” սիրված հեղինակներից մեկի և իմ լավ ընկերոջ հետ: Հուսով եմ` այս զրույցը Արամ Պաչյանի գրի սիրահարներին ևս մեկ լրացուցիչ հնարավորություն կտա բացահայտելու նրա խորհրդավոր ներաշխարհը, իսկ նրան չճանաչողների մոտ առավել մեծ հետաքրքրություն կառաջացնի տաղանդավոր արձակագրի հանդեպ:

Читать далее…

ԱՐԱՄ ՊԱՉՅԱՆ | Թռչուններ

Թռչունները թռչում են ու չեն թռչում
Թռչունները ընկնում են ու թռչում…
Ջակոմո Լեոպարդի

***

Читать далее…

ԱՐԱՄ ՊԱՉՅԱՆ | Թափանցիկ շշեր

Ինչո՞ւ են մարդիկ օղի խմում:

Читать далее…

ԱՐԱՄ ՊԱՉՅԱՆ: Actus Tragicus*

Երիտասարդության միակ պատրանքը անմահությունն է, որն ավարտվում է պարտությամբ… և ուրեմն պարտությունը անմահության սկիզբն է:

Читать далее…

Արամ Պաչյան: Օրագրի մասին

Աստծուն ես միշտ օրագրով եմ պատկերացնում: Կաթով սուրճը դիմացը, գրիչի ծայրը կծոտելով՝ գրառում է ոչ թե միլիարդների առօրյան, այլ հենց իր կենցաղը, իր մտքերը, սիրահարվածությունները, թեկուզ անիրականանալի երազանքներն ու առաջիկա հստակ նպատակները:

Читать далее…

Արամ Պաչյան: Տոնածառը

Նա բացեց արկղը փակ աչքերով, շունչը պահած: Գույնզգույն խաղալիքները լուռ քնած էին` սերուցքագույն թերթի բացվածքի վրա: Խաղալիքների մակերեսին նա տեսավ իր դեմքի տխուր արտացոլքը և հատուկենտ ցցված մազերի կոր ստվերները:

Читать далее…